
Kalp atışları hızlanmaya basladı cocuk..!..Sokaklar onlarada daha bir karanlık..Ve beton donduruyor ruhlarını..Acıyı tadıyorsun onların düşüncelerinde..Yalnızlar..Kimisinin ellerini tutacak kimsesi dahi yok..!Üşüyor ruhları ısıtıcak sevgileri yok..Yinede umutları var..Peşinde minik bedenleriyle koştukları..Gercekleri var...Inanclari var.. Birgün hersey düzelcek diye isyan bile etmiyorlar ..Yagmurlar yagiyor...Firtinalar koopuyor..Ama hic düsmüyorlar....Güclüler..SAVASIYORLAR ..Hayat nasil sariliyorsa öyle siginmayi biliyorlar.. Öyle sIKI tutunmuslarki bu hayat zincirlerine...Ya biz..Her zaman off canim sIKILIyor diyip herseye sahip olan biz...Onlari görmüyoruz hic..Sadece dar karanlik sokaklar duyuyor onlarin sesini,,BALIKLARDA AGLAR AMA GÖZYASLARINI GÖREMEYIZ DENIZDE YOK OLUR CÜNKü...Onlari duymuyor degiliz sadece duymamazliktan geliyoruz;;onlar bizden dünyalari beklemiyorlar tersine dünya veriyorlar bizlere..IStedikleri sevgi..saygi..ihtiyaclari bunlar.Am elimizin tersiyle itiyoruz derin mezarlara gömüyoruz onlari...Onlarin muzigi öyle agliyorki...Isitmak gerek minik yürekleri..Yagmur olmak gerek gözlerinden akan...
ve simdi size sesleniyorum ...onlara ellerinizi acin bekledikleri para deil..sadece sevgi..ve eger sahip olamazlarsa kendilerini yok etcekler.. ya uyusturucu ya...
lütfen biraz duyarli olup hissedelim..birakin izin verin dünyaniza bir renk katsin ..gökkusaginiz renklensin..BIRAKINDA KALBINIZ ONUN ICIN ATSIN BIR KEREDE...
------------------------------------------------------------------------------------------------
Bir boyaci cocuk...
Moralim her zamanki gb cok bozuktu..ZEZEMle kurstan dönüyorduk.. Markete girdik ve bilirsiniz mutlu olmak icin cikolata falan aldik...Tam ciktigimizda.. Karsimda öyle tatli bir cocuk gördüm ki...Ama karanliklarda oturmus ruhunu donduran betonlarda üsümüs...elleri boya icndeydi öyle acili öyle derin bakiyorduki..birden dünyadan nefret ettim ::hakki deildi orta oturmak...yanina gittim elimdeki cikolatayi verdim...öyle asil gururluyduki önce almak istemedi..sonra alicaksin dedim..gülümsedim ..! öyle sevindiki o gülückleri görcektiniz onun gamzeleri kalbimde acti...öyle güzel güldü k dünyam deisti birden ..kalbim sevgi doldu..hele o gözleri görmeniz gerekti... öyle derindiki anlayamazsiniz icinde anlam var..öyle yesildi ki... ve yolun sonuna kadar sagol abla sagol abla sagol abla dedi..o kdar cok dediki...! keske ona dünyalari verebilsem..basit ucuz bir cikolataydi sadece bu...icinde sevgi gizlenen....ZEZEMde :)kendi cikolatasini paylasti..onla:) o an dünyam deisti.. mutlulukla birlesti kalp atislarim hizlandi..beni yasatti...iyiki....
2 yorum:
o bakışları unutmak mümkün mü..o gülüşü..çocuğu ilk gödüğümüz anıda unutamıyorum maalesef..yüzünde nasıl bir acı üşüme vardı..ne geçiyordu aklından kim bilir..
o çocuğu ben önceden de görmüştüm..şişmanca bi adamla çarpıştılar..boyacı sandığı vardı omzunda ve bu sandık çocuğa öyle bi hızla çarptıkı çarpışmada hiç sesini çıkarmadı..adam çocuğa bağırıyordu.dikkat etsenee diye..çocuğa bir yerin acıdı mı diye sordum..çocuk:-benim bir yerim acımaz..yine de sağol abla..dedi..
Yorum Gönder